Co ginekolog położnik powinien wiedzieć o zakrzepicy - Ewa Dmoch-Gajzlerska - książka wyd. 2004

Opis

Zakrzepica, czyli zakrzepowe zapalenie żył głębokich może pojawić się niezależnie od wieku. Niestety schorzenie bardzo często nie daje żadnych objawów i pacjenci dowiadują się o chorobie przez przypadek, przy okazji diagnozowania zupełnie innej choroby. Pozostawiona bez leczenia nie tylko prowadzi do rozwoju powikłań, ale i zagraża życiu. Skąd się bierze zakrzepica i jakie leczenie będzie najskuteczniejsze? Cichy zabójca, tak bywa czasem nazywane zakrzepowe zapalenie żył głębokich, niemal co roku atakuje prawie 100 tysięcy osób w Polsce. Charakterystyczne dla choroby zatory pojawiają się przede wszystkim w żyłach kończyn dolnych, ale nieprawidłowości równie dobrze mogą pojawić się wszędzie, np. w obrębie kończyn górnych, pachwinach czy miednicy. Mimo że sam zakrzep nie jest niebezpieczny, to problemy zaczynają się w sytuacji, gdy skrzep się oderwie i zacznie krążyć po organizmie. Jeśli dotrze do tętnicy może doprowadzić do śmierci pacjenta. W zależności od tego, gdzie utworzyła się skrzeplina medycyna wyróżnia trzy podstawowe rodzaje zakrzepicy: dystalna – to najczęściej diagnozowany rodzaj zakrzepicy, w tym przypadku skrzepy pojawiają się w naczyniach krwionośnych biegnących przez łydki, zazwyczaj nie prowadzi do powstawania zatorów płucnych, proksymalna – w jej przebiegu zator może pojawić się w żyle podkolanowej, żyle udowej, biodrowej oraz żyle głównej dolnej; może prowadzić do zatorowości płucnej, obrzęk bolesny – to ostra postać zakrzepicy żylnej, schorzenie wywołuje szereg bolesnych i bardzo nieprzyjemnych dolegliwości. Warto pamiętać, że zakrzepica może rozwinąć się praktycznie u każdego bez względu na wiek. Jednak wiek nie jest tu bez znaczenia. Wraz z upływem czasu, ściany żył stają się grubsze i mniej elastyczne, co przyczynia się tworzeniu się zakrzepów. Dlatego też schorzenie bardzo często rozpoznawane jest u osób po 60. roku życia. Najczęściej jednak dotyczy osób, które np. wskutek zabiegu operacyjnego długo pozostawały unieruchomione. To także przypadłość charakterystyczna dla osób wykonują prace wymagającą wielogodzinnego stania lub siedzenia. Niekiedy do rozwoju zakrzepicy dochodzi wskutek długiej podróży samochodem lub samolotem.