Diabli Pazur Diabelski Pazur Czarci MIELONY 500 g
Opis
Dlaczego warto?100% korzenia czarciego pazura mikronizowanego na urządzeniu UltraPlex Alpine dzięki czemu zwiększa się wchłanianie substancji czynnych.
Surowiec jest odsiewany na urządzeniach Allgaier, co zapewnia otrzymanie produktu wolnego od piasku.
Krojony korzeń jest produktem mało przetworzonym.
Postać umożliwiająca różnorodne zastosowanie.
Doceniany przy problemach ze stawami.
Bardziej ekonomiczny wybór niż kapsułki i nie zawiera wypełniaczy.
Czarci pazur (Harpagophytum procumbens)Czarci pazur, diabelski pazur, hakorośl rozesłana, devil’s claw czy harpagophytum procumbens to określenia tej samej rośliny. Jest nią rozłożysta, wieloletnia bylina (rodzina połapkowate - Pedaliaceae), dorastająca do 60 cm wysokości i 150 cm długości. Swoją nazwę zawdzięcza nietypowemu kształtowi strąków, które z wyglądu przypominają haki lub szpony. Harpagon z greckiego oznacza hak. Bywa, że przyczepiając się do sierści, rani nimi zwierzęta, dlatego też ochrzczona została właśnie jako czarci pazur. Rośnie w Południowej Afryce, na pustynnych terenach. Roślina tworzy masywne, bulwiaste, mięsiste, mierzące do120 cm korzenie, które uodparniają ją na suszę. Zbierane są po przekwitnięciu rośliny, a ich barwa jest ciemnobrunatna lub szarawobrunatna. Wytwarza się z nich proszek, ekstrakt płynny lub suchy.
Korzenie hakorośli są surowcem farmakopealnym, czyli ujętym w urzędowym spisie leków i surowców do sporządzenia leków w aptece, dopuszczonych w danym kraju do obrotu. Według Farmakopei Polskiej X korzenie bulwiaste hakorośli rozesłanej wysuszone i sproszkowane to surowiec zielarski o nazwie Harpagophyti radix.
Korzenie hakorośli cenione były przez afrykańskich buszmenów. Hakorośl jest nadal używana w tradycyjnej medycynie południowo-afrykańskiej na szereg chorób, np. przy bólach kości, stawów i mięśni, bólach porodowych, a także przy dolegliwościach trawiennych. „Debiut” hakorośli w Europie nastąpił w 1904 r. przez niemieckiego osadnika i pioniera rolnictwa, który dowiedziawszy się o jej właściwościach przywiózł ją europejskim lekarzom i zielarzom. Pierwsze badania dotyczące właściwości czarciego pazura wykonano w 1950 r. Dziś stosuje się formę sproszkowaną, obecną w kapsułkach, tabletkach, maściach czy nalewkach. Popyt na świecie na ten surowiec i produkty stale rośnie.
Związki czynneSą to przede wszystkim glikozydy irydoidowe 0,5-3,0% (nawet do 3,6%). Należą do nich harpagozyd (determinujący gorzki smak), izoharpagozyd, harpagenina, harpagid i prokumbid. Występują również oligosacharydy (ponad 50%), triterpeny (w tym kwas ursolowy i jego pochodne), fitosterole, fenolokwasy oraz flawonoidy (pochodne luteoliny i kemferolu). Obecność tych substancji aktywnych warunkuje działanie korzenia hakorośli.
Właściwości i działanieCzarci pazur najczęściej jest stosowany ze względu na właściwości poprawiające stan układu ruchu. Pozytywnie wpływa na ruchomość, elastyczność stawów i ścięgien, wspiera również zdrowie kości i mięśni. Dlatego stosowanie czarciego pazura może w różnego rodzaju terapiach.
Gorzki smak surowiec zawdzięcza zawartości związków irydoidowych, co pobudza wydzielanie soku żołądkowego.
StosowanieDzienna dawka zalecana w przypadku problemów z łaknieniem wynosi 1,5 g surowca, w fitoterapii chorób reumatycznych stosowana jest zazwyczaj dawka równa 4,5 g surowca lub odpowiadająca temu ilość preparatów.
Z czarciego pazura przygotowuje się odwar, poprzez zalanie 1 łyżeczki surowca 250 ml wody i gotowanie 10-15 minut. Następnie należy pozostawić na 30 minut, odsączyć i wypijać 3 razy dziennie.1 łyżeczkę (3-4 g) proszku można także zalać 250 ml wrzącej wody i odczekać 30 minut. Napar wypijać 3 razy dziennie.
Proszek z korzenia można również spożywać 3 razy dziennie po pół łyżeczki po wymieszaniu z ciepłą wodą.
Wyciąg płynny sporządza się zalewając 2 części rozdrobnionego czarciego pazura 1 częścią alkoholu 40%-60%. Następnie zamyka się naczynie, wstrząsa i pozostawia na co najmniej 2 tygodnie. Po tym czasie wypija się 3 razy dziennie po pół łyżeczki (2,5 ml).
Podobnie można przygotować nalewkę. 1 część rozdrobnionego korzenia zalewa się 3 częściami alkoholu 40-60%. Następnie zamyka się naczynie, wstrząsa i pozostawia na co najmniej 2 tygodnie. Wypijać po łyżeczce (5 ml) 3 razy dziennie. Oba preparaty można stosować także zewnętrznie.
Kolejną możliwością jest przygotowanie maceratu olejowego. Surowiec należy najpierw delikatnie skropić alkoholem 40% i pozostawić na 15 minut. Następnie zalać olejem w stosunku 1:3 (1 część surowca na 3 części oleju), wymieszać, zamknąć naczynie i odstawić w ciemne miejsce na 2 tygodnie, ale wstrząsać codziennie. Po tym czasie macerat przecedza się i można go stosować jako okłady na bolące miejsca i zmienioną zapalnie skórę
