Życie jako funkcja czasu w warunkach...

Opis

Autor przyszedł na świat w Warszawie na trzy lata przed wybuchem II wojny światowej. Dorastał w cieniu dramatycznych wydarzeń, które na zawsze odcisnęły piętno na jego pokoleniu. Ukończył reaktywowaną po wojnie, cenioną Szkołę Wojciecha Górskiego, a następnie Politechnikę Warszawską. Choć nie został pisarzem, przez całe życie pielęgnował wartości humanistyczne wyniesione z młodości.

Do spisania swoich wspomnień skłoniła go dopiero jesień życia i potrzeba zachowania pamięci o doświadczeniach własnych oraz całego pokolenia. Jego teksty, publikowane wcześniej na łamach "Kresowych Stanic" i "Smug Na Niebie", spotkały się z uznaniem czytelników oraz przyjaciół.

Książka jest szczerym, pozbawionym upiększeń świadectwem Warszawiaka, który przeżył lata wojny i powojennych zmagań z rzeczywistością naznaczoną cierpieniem, stratami i walką o zachowanie człowieczeństwa. To osobista opowieść o trudnych czasach, w których zło dotknęło Polskę z różnych stron, ale także o pamięci, wartościach i sile ludzkiego ducha.

Publikacja łączy walor historycznego świadectwa z literacką opowieścią o losach zwykłego człowieka uwikłanego w wielką historię. Ostateczną ocenę jej znaczenia pozostawia samym Czytelnikom.